ماهان؛ امضای سبز بر پیشانی کویر + تصاویر
اینجا ماهان؛ جایی که آب، خشکی را امضا کرده، سرو ها از دل عطش قد کشیده اند و گنبدی فیروزه ای، سکوت کویر را به نجوا بدل کرده است.
اینجا ماهان؛ جایی که آب، خشکی را امضا کرده، سرو ها از دل عطش قد کشیده اند و گنبدی فیروزه ای، سکوت کویر را به نجوا بدل کرده است.
به گزارش تین نیوز به نقل از باشگاه خبرنگاران جوان؛ سی وپنج کیلومتر آن سوتر از کرمان، در مسیری که جاده به سمت بم می پیچد، ماهان آرام و بی ادعا در دامنه کوه های چوپار نشسته است. نه هیاهوی شهر های بزرگ را دارد و نه خشکی بی پایان کویر را؛ نقطه تعادلی میان سنگ و شن و سبزی. اینجا زمان آهسته تر می گذرد. آب در قنات ها جاری است، باد در چنار های کهنسال می پیچد و تاریخ در کاشی های فیروزه ای نفس می کشد.
بنا های تاریخی و مذهبی
آرامگاه شاه نعمت الله ولی | گنبدی از جنس عرفان
در قلب ماهان، گنبد فیروزه ای آرامگاه شاه نعمت الله ولی قرن هاست که بر فراز صحن ها می درخشد. بنای نخستین این مجموعه به قرن نهم هجری بازمی گردد و در دوره های تیموری، صفوی و قاجار گسترش یافته است.
چهار صحن اتابکی، وکیلی، میرداماد و حسینیه، هر یک روایتگر دوره ای از تاریخ اند. رواق شاه عباسی با کتیبه های نفیس، گلدسته های بلند قاجاری و چله خانه ای که خلوت عارفانه شاه نعمت الله را یادآور می شود، این مجموعه را به یکی از شاخص ترین بنا های عرفانی ایران بدل کرده است.
باغ شازده | شکوهی که از دل خشکی رویید
در دو کیلومتری شهر، باغ شاهزاده ماهان، چون نگینی سبز در دل کویر می درخشد. باغی از دوره قاجار با وسعتی حدود ۵/۵ هکتار که ساختار پلکانی اش، آب را از بلندترین نقطه تا عمارت شاه نشین هدایت می کند.
فواره هایی که تنها با اختلاف ارتفاع می جوشند، حوض هایی که تصویر آسمان را در خود نگه می دارند و درختانی که قامت به آفتاب سپرده اند، تصویری می سازند که تضاد کویر و طراوت را به نمایش می گذارد. این باغ در سال ۱۳۹۰ به عنوان بخشی از مجموعه «باغ ایرانی» در فهرست میراث جهانی یونسکو ثبت شد.
عمارت شترگلو | موسیقی پنهان آب
سازه ای آبی از دوره قاجار که آب قنات را با طراحی خاص از درون خود عبور می داد و مانع ورود جانوران می شد. هنگام عبور آب، صدایی شبیه آواز کاروان شتران در فضا می پیچد؛ گویی آب در دل کویر، روایت سفر را زمزمه می کند.
یخدان لنگر | ذخیره زمستان برای تابستان
در روستای لنگر، در ۲۵ کیلومتری شرق کرمان، یخدان لنگر با قدمتی حدود ۲۵۰ سال قد برافراشته است. دیوار های بلند و مخزن عمیق آن، روزگاری یخ مورد نیاز مردم روستا را برای تابستان های سوزان ذخیره می کرد و امروز نمادی از نبوغ معماری کویری و سازگاری با طبیعت است.
کوچه ها و پیرامون | ادامه نفس کویر
ماهان فقط باغ و آرامگاه نیست. کوچه های خشتی با بادگیر هایی که هنوز با آسمان سخن می گویند، مردمانی که پته می دوزند و زیره می کارند، و طبیعتی که در دامنه کوه های پلوار امتداد یافته، چهره ای زنده از این باغشهر ترسیم می کند.
آثار تفریحی و طبیعت
در پیرامون شهر، روستای سکنج با آبشار های زلالش، کوه پلوار که به دماوند کرمان شهرت یافته، و باغ ها و پارک های دست کاشت مانند باغ شازده و پارک های محلی، هر کدام می توانند مقصدی مستقل برای گردش و تفریح باشند. این مناطق، تعادل سبز و خاکی کویر را نشان می دهند و امکان تجربه کویر، کوه و طبیعت را در یک سفر فراهم می آورند.
سوغات | هنر در دستان کویر
ماهان، همچون دیگر شهر های کرمان، با دست ساخته هایش شناخته می شود. پته دوزی با نخ های رنگین، قالیچه های افشاری، گلیم های شیرکی پیچ و مشبک کاری چوب، هر یک بخشی از هویت هنری این منطقه اند.
در کنار آنها، کلمپه با عطر خرما، قوتو و زیره، طعمی از خاک گرم کرمان را با خود به خانه می برند.
باد و سرو و سنگ؛ قصه ای از جاودانگی
ماهان را نمی توان تنها دید؛ باید در آن مکث کرد. باید کنار حوض های باغ شازده نشست، در صحن آرامگاه شاه نعمت الله قدم زد و در سکوت کوچه ها و یخدان لنگر، به تدبیر مردمانی اندیشید که با کمترین امکانات، بیشترین بهره را از طبیعت برده اند.
نوروز که می رسد، ماهان دوباره جان می گیرد؛ اما حقیقت آن است که این شهر، همیشه زنده بوده است. امضای سبزی که بر پیشانی کویر مانده و پاک نمی شود.
