سفرهای مکرر با خودرو چه تأثیری بر سلامتی افراد دارد؟
سفر با خودرو چه به صورت روزانه باشد یا یک سفر جاده ای طولانی، زمان زیادی از زندگی روزمره انسان امروزی را به خود اختصاص می دهد و عواقبی به دنبال خواهد داشت که برای رهایی از آنها باید به دنبال چاره بود.
![سفرهای مکرر با خودرو چه تأثیری بر سلامتی افراد دارد؟](https://cdn.tinn.ir/thumbnail/RzYFamWlayvE/U7Ccvlt33jn-OqlMlImgutVLjEcw-jhlF2WJsSK4fMDDVSZN8IEX4Zd7jkGxwBqLJ5jM-fGYwhs1w24HZ1koLKDcaB-bvDL9/%D8%B3%D9%81%D8%B1+%D8%A8%D8%A7+%D8%AE%D9%88%D8%AF%D8%B1%D9%88.jpg)
سفر با خودرو چه به صورت روزانه باشد یا یک سفر جاده ای طولانی، زمان زیادی از زندگی روزمره انسان امروزی را به خود اختصاص می دهد و عواقبی به دنبال خواهد داشت که برای رهایی از آنها باید به دنبال چاره بود.
به گزارش تین نیوز به نقل از ایمنا، افراد به طور تقریبی روزانه حدود ۲۶ دقیقه را صرف رفت وآمد به محل کار خود می کنند، که در مجموع به بیش از ۲۰۰ ساعت در سال می رسد. فرقی نمی کند که رفت وآمدها به صورت منظم، کوتاه یا طولانی باشند، آنها به هر شکلی بر سلامت ذهنی و جسمی افراد تأثیر می گذارند.
تأثیر رانندگی بر سلامت جسمی
تأثیر رفت وآمد مداوم از طریق اتومبیل و تجربه ازدحام ترافیک بر سلامتی جدی است و افراد را از نظر جسمی، روانی و اجتماعی تحت تأثیر قرار می دهد. رانندگی طولانی مدت باعث ایجاد و افزایش خشم و عصبانیت می شود و با عصبانیت، فشار خون بالا می رود و بر قلب و مغز راننده تأثیر می گذارد.
محققان دانشکده پزشکی سنت لوئیس و مؤسسه کوپر در دالاس گزارش دادند که روزانه ۲۰ مایل رفت وآمد در جاده می تواند منجر به افزایش کلسترول شود و فرد را مستعد ابتلاء به بیماری قلبی یا سکته کند. همین مطالعه به افزایش سطح قند خون اشاره کرده است که افزایش قند خون با خطرات بیماری های دیگری همچون دیابت، بیماری قلبی و کلیوی نیز همراه است.
از نظر فیزیکی، ماهیت کم تحرک سفرهای طولانی منجر به افزایش وزن و چاقی می شود که به نوبه خود زمینه ساز دیابت نوع دو و بیماری های قلبی عروقی است. با صرف زمان بیشتر در خودرو، کارمندان زمان کمتری برای پیاده روی دارند. سازمان بهداشت جهانی تحرک بدنی ناکافی ناشی از نشستن بیش از حد در خودرو را به عنوان یک عامل بزرگ مرگ و میر جهانی برجسته می کند.
مسافران همچنین در معرض سطوح بالاتری از آلودگی هوا و صوتی هستند که شرایط تنفسی مانند آسم را تشدید می کند و منجر به موارد بیشتری از بیماری های قلبی می شود. مؤسسه های سلامت سالانه ۴.۲ میلیون مرگ زودرس در سطح جهان را به آلودگی هوا نسبت می دهند.
علاوه بر این، قرار گرفتن در معرض سروصدا در طول سفر با خودرو، که اغلب بیش از ۵۳ دسی بل سطح توصیه شده توسط سازمان بهداشت جهانی است، می تواند باعث استرس و سطح پایین تمرکز شود. سالانه ۴۸ هزار مورد جدید بیماری قلبی و ۱۲ هزار مرگ زودرس در اروپا مرتبط با آلودگی صوتی گزارش می شود.
مطالعه دیگری در مورد تأثیر آلودگی هوای داخل کابین بر توانایی رانندگان برای کار ایمن با وسایل نقلیه نشان می دهد که کیفیت پایین هوای داخل خودرو به دلیل آلودگی خارجی و تهویه ناکافی می تواند منجر به کاهش هوشیاری و افزایش استرس و پرخاشگری در بین رانندگان شود که به طور عمده به دلیل سیستم های نامطلوب فیلتر هوا در وسایل نقلیه برای فیلتر کردن ذرات ریز (PM۲.۵) و ذرات بسیار ریز است که در مناطق با ترافیک سنگین رایج هستند.
تأثیر رانندگی بر سلامت روان و کیفیت زندگی
ترددهای طولانی، به ویژه در ترافیک سنگین با افزایش استرس و اضطراب و کاهش رضایت از زندگی ارتباط مستقیم دارد، به طوری که افرادی که بیش از ۳۰ دقیقه در رفت وآمد هستند، سطوح به شدت بالایی از استرس و عصبانیت را گزارش می کنند.
تحقیقات نشان می دهد که سفرهای بیش از حد با ماشین نه تنها زمان افراد را تصرف می کند، بلکه به طور قابل توجهی روحیه و دیدگاه کلی آنها را نسبت به زندگی تخریب می کند. با اضافه شدن خودروهای بیشتری به جاده ها در سراسر جهان، ازدحام ترافیک و خطرات و استرس های مرتبط با سفرهای روزانه شدیدتر می شود.
علاوه بر این، رفت وآمدهای طولانی زندگی اجتماعی و خانوادگی را با تهدید مواجه می کند و رفاه روانی را با کاهش بیشتری مواجه می کند. مطالعه ای در استانبول، توسط یک گروه تحقیقاتی تأثیر تراکم ترافیک در شهر را بررسی کرده است و با تجزیه و تحلیل داده های ۹ ساله، نشان داده است که ساکنان شهر به طور متوسط ۸۰ دقیقه در روز را صرف رفت وآمد می کنند. این آمار به معنای سپری شدن حدود ۳.۵ سال از طول عمر در ترافیک است که پیامدهای گسترده ای بر بهره وری و کیفیت کلی زندگی دارد و زمان لازم برای ورزش، فعالیت های اجتماعی و آرامش در کنار خانواده را کاهش می دهد.
یک مطالعه بررسی کرده است که چگونه ازدحام ترافیک بر رفتار رانندگان نه تنها هنگام ازدحام، بلکه پس از آن نیز تأثیر می گذارد. شرکت کنندگان در دو سناریوی شرایط عادی ترافیک و بلافاصله پس از قرار گرفتن در ترافیک شدید مورد بررسی قرار گرفتند و رفتار آنها از طریق معیارهای عملکردی همچون ردیابی حرکت چشم و فعالیت مغز بررسی شد، به ویژه با تمرکز بر امواج مغزی بتا که برای تفکر فعال و هوشیاری بسیار مهم هستند.
نتایج این مطالعه کاهش قابل توجهی در قدرت امواج مغزی بتا را نشان داد که بیانگر تغییر وضعیت شناختی است و نشان می دهد که هوشیاری رانندگان با قرار گرفتن در ترافیک شدید ممکن است پایین بیاید و پس از پایان ترافیک، مستعد رفتارهای تهاجمی شوند.
افزایش خطر افسردگی و اضطراب
سازمان آمار ملی بریتانیا گزارش داد که مسافران طولانی مدت نسبت به افرادی که تردد کوتاه دارند یا بدون تردد هستند، از سطوح بالاتر استرس و اضطراب رنج می برند و این استرس نیز به مشکلات سلامت جسمانی منجر می شود. این مطالعه همچنین نشان داد افرادی که سفرهای طولانی با خودرو داشتند ۳۳ درصد بیشتر در معرض افسردگی بودند که در نهایت به چاقی و مشکلات خواب می انجامد.
ایجاد احساس نارضایتی در مسافران
همان گزارش از بریتانیا نشان داد که مسافران در مقایسه با افرادی که تردد نمی کنند، رضایت و شادی کمتری از زندگی دارند. چنانچه نتوان کاری برای حذف یا کوتاه کردن مدت سفر انجام داد، می توان کارهایی برای کاهش استرس رانندگی انجام داد که از آن جمله گوش دادن به موسیقی آرام، کتاب صوتی یا پادکست بهترین روش است. روانشناسی امروز توصیه می کند با توجه به در دست نداشتن قدرت کنترل ترافیک بهتر است رانندگان خود را تسلیم بدانند و هیچ فشار عصبی برای افزایش سرعت خودرو یا وسیله نقلیه عمومی بر خود وارد نکنند.
نتایج تمامی مطالعات و یافته ها تأثیر وسایل نقلیه را بر کیفیت هوا و سلامت عمومی نشان می دهد و بر نیاز فوری به استراتژی های پایدار برای کاهش تراکم ترافیک تأکید می کند.
رفت وآمدهای پایدار به نفع همه است
پیاده روی و دوچرخه سواری از طریق ترشح اندورفین، سروتونین و اکسی توسین، بهبود خلق وخو و کاهش استرس فواید مستقیمی برای سلامتی دارند. یک مطالعه دانشگاهی روی ۱۸ هزار مسافر در طول ۱۸ سال در سراسر بریتانیا انجام شد و نتایج نشان داد افرادی که پیاده روی می کردند یا با دوچرخه به محل کار می رفتند، در مقایسه با افرادی که با ماشین به محل کار خود می رفتند، سطح رفاه بالاتری داشتند.
مطالعه ای مشابه وضعیت ۳۴۰۰ نفر در مونترال را که با روش های مختلف به محوطه دانشگاه رفت وآمد می کردند، مورد بررسی قرار داد و شرکت کنندگان رضایت خود را در فصول و شرایط مختلف اعلام کردند، پیاده روی، سوار شدن بر قطار شهری و دوچرخه سواری بالاترین امتیاز رضایت را دریافت کردند و از رانندگی با خودروی شخصی و سفر با اتوبوس های عمومی پیشی گرفتند. یافته قابل توجه در این مطالعه علاقه افراد به قطارهای شهری حتی بیشتر از دوچرخه سواری بود.
مزایای رفت وآمد فعال شامل کودکان نیز می شود و تحقیقات نشان می دهد که سلامت روان و عملکرد تحصیلی برای کودکانی که پیاده روی می کنند یا با دوچرخه به مدرسه می روند، بهبود می یابد. نمونه بارز این ادعا هلند است که بسیاری از دانش آموزان از جمله ۸۰ درصد از دانش آموزان دبیرستانی هر روز با دوچرخه به مدرسه می روند و بالاترین رتبه را در جهان در رفاه کودکان دارد. دوچرخه سواری روزانه که کودکان هلندی از آن لذت می برند، ترکیبی بی نظیر از آزادی، اکتشاف و شادی است که برای حفظ رفاه آنها ضروری است.
برنامه ریزان شهری می توانند برای ترویج حمل ونقل فعال می توان از استراتژی های مختلفی همچون مشوق های مالی، یارانه خرید دوچرخه، ساعات کاری انعطاف پذیر و امکانات رفاهی مانند پارکینگ دوچرخه امن استفاده کنند. ترویج پیاده روی و دوچرخه سواری نه تنها سلامت و رفاه فعلی شهروندان را بهبود می بخشد، بلکه زمینه پایداری و سلامت را برای نسل های آینده فراهم می کند. دولت های شهری می توانند توسعه زیرساخت های ایمن تر، از جمله خطوط اختصاصی دوچرخه سواری، مناطق کم سرعت و خیابان های مناسب برای عابر پیاده را در اولویت قرار دهند.
پروژه های حمل و نقل پایدار در هند
وزارت مسکن و امور شهری هند با همکاری بنیاد برنارد ون لیر و مؤسسه منابع جهانی (WRI) هند، با الهام از مزایای مشاهده شده در هلند، به دنبال ایجاد محیط های دوست دار کودک است. یکی از این پروژه های آینده در کویمباتور بر محله RS Puram تمرکز دارد که پیش از این با مشکلاتی نظیر پیاده روهای باریک، تسخیر پیاده روها به عنوان پارکینگ یا محل نصب تیر چراغ برق و کمبود فضای ایمن برای پیاده روی بود.
در حال حاضر گذرگاه های عابر پیاده ایمن و پارکلت هایی در تقاطع ها به طور قابل توجهی دسترسی در امتداد جاده ۳۰۰ متری را که به ساحل دریاچه این منطقه متصل می شود، بهبود بخشیده و رفت وآمدهای سالم را برای کودکان خردسال و مراقبان آنها ترویج داده است.